Co przyszła księgowa powinna wiedzieć o analizie kosztów w układzie kalkulacyjnym
W analizie kosztów w układzie kalkulacyjnym, podobnie jak w wypadku kosztów w układzie rodzajowym, możemy się posługiwać wskaźnikami struktury kosztów.
Wskaźniki te nie mają większego zastosowania w badaniu wykonania planu natomiast mogą być szerzej stosowane w porównaniach w czasie i w porównania ich międzyzakładowych. W jednostkach gospodarujących, które stale zwiększają produkcję i usprawniają swoją działalność, powinno się obserwować wzrost o udziału kosztów bezpośrednich. Udział kosztów pośrednich, w tym głównie kosztów zarządu (ogólnozakładowych), w koszcie własnym powinien maleć. W wypadku poważniejszego wzrostu stopnia mechanizacji procesów produkcyjnych w jednostce gospodarującej udział płac bezpośrednich w koszcie własnym powinien się zmniejszać, udział kosztów wydziałowych natomiast może nawet wzrosnąć. W przeprowadzaniu analizy kosztów w układzie kalkulacyjną księgowy powinien uwzględnić fakt, że na strukturę kosztów mogą wywierać wpływ nie tylko zmiany o charakterze technicznym i organizacyjnym oraz zmiany wielkości produkcji, lecz także zmiany w asortymencie produkowanych wyrobów, zmiany cen, taryf i stawek płac oraz bardziej lub mniej oszczędna gospodarka jednostki. Wskaźniki struktury kosztów planowanych i rzeczywistych wykazują niewielkie różnice. Wstępne badanie wykonania planu kosztów w układzie kalkulacyjnym wskazuje, że w przeprowadzaniu analizy szczegółowej należy zwrócić uwagę na płace bezpośrednie i ustalić przyczyny przekroczenia planu w tej pozycji.